Liefste Moeks, Ek sit hier voor my skerm en tik en my hart is ongelooflik seer. Jy was maar 58 en ek en jy het nie genoeg tyd saam gehad nie. Tyd om God se skepping in stilte te waardeer. Tyd om saam te gaan voëltjies kyk. Tyd om in Dikhololo rond te ry en sommer net die stilte van die natuur in te neem en dankbaar te wees vir mekaar se nabyheid. Tyd om sommer net mekaar se hande vas te hou en te weet ons is lief vir mekaar. Mamma, jy was ‘n voorbeeld vir my en ek weet vir baie ander ook. Jy was die beste Moeksie waarvoor enigiemand kon vra! Jy het my menswees gevorm vandat ek my verstand het. Jy het my geleer dat bo alles, ek God moet liefhê met my hele hart, my hele siel en my hele verstand en my naaste soos myself. Jy het my geleer van musiek en kuns en ballet. Jy het my geleer hoe om stil te word in God se natuur en te luister na sy stem tussen die boomtakke wanneer die windjie roer. Jy het my geleer hoe om kamp en die natuur en God deel te maak van my siel. Maar bo dit alles, het jy my geleer hoe om lief te hê. Jy het baie gely Mamma en ek is so verlig dat jou lyding verby is. Ek het 12 jaar saam met jou gely en noudat dit verby is, weet ek nie hoe om terug te keer na ‘n normale lewe nie. Jou seer was my seer en jou lyding en jou siekte het ek saam met jou gedra. Dankie Moeks, dat jy MY Moeksie was. Jy was my beste maat, my vertroueling, my voorbeeld. Jy het my siel met my gedeel en my liefde vir die natuur saam met my geniet. Ek gaan jou mis, Mamma en ek weet daar gaan nog baie dae wees wat ek nie gaan weet hoe om asem te haal sonder jou nie. Maar ek weet jy’s by Ons Vader, waar jy hoort en ek weet jy’t nie meer seer nie. Gaan rus maar Mamma. Ek is lief vir jou… Vlooi